سرپرستی ندارند كه از آنها مراقبت كند یا مدارك كافی برای شركت در مدرسه یا استفاده از خدمات اولیه بهداشتی را ندارند.میلیون‌ها كودك دیگر مجبور شده‌اند كه تحت شرایط زیانباری كار كنند و كودكان دیگری در خانه، مدرسه، جوامع محلی، در نهادهای مختلف یا در حالی كه در زندان هستند با خشونت و سوءاستفاده مواجهند، آن هم معمولاً از سوی كسانی كه مراقبت از كودكان به آنها سپرده شده است.

به گزارش خبرنگار «اجتماعی» ایسنا، انواع خشونت‌های وارد بر كودكان در تمامی كشورهای جهان صرف‌نظر از وضعیت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی‌ آنها در حالی اعمال می‌شود كه این قشر زیر 18سال، به‌دلیل شرایط جسمانی و سنی خاص كه آنها را بیش از سایر افراد در معرض تجربه‌های آزاردیدگی قرار می‌دهد، از كمترین حمایت‌های حقوقی، اقتصادی و اجتماعی نسبت به میزان آسیب‌پذیریشان برخوردار هستند.

این مسائل در گزارش جدید یونیسف «پیشرفت برای كودكان: گزارشی درباره حمایت» از كودكان تشریح شده است.

براساس گزارش سال‌جاری صندوق حمایت از كودكان سازمان ملل متحد، تخمین زده می‌شود كه سالانه 2میلیون كودك در دنیا قربانی انواع خشونت می‌شوند، در حالی كه 40میلیون كودك دیگر از انواع ناتوانی‌های ناشی از خشونت رنج می‌برند.

گزارش‌های یونیسف نشان می‌دهد، یك ششم كودكان جهان جزو «كودكان كار» هستند.
همچنین بر پایه این گزارش، به‌علت آنكه كودكان جزو نیروهای كار بسیار ارزان و حتی مجانی محسوب شده و یا به راحتی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند، تقاضا برای آنها بسیار زیاد است و از این‌رو اكثر قاچاقچیان انسان به قاچاق كودكان به‌ویژه در مناطق محروم، توسعه نیافته و فقیر با توجه به سودآور بودن این كار روی می‌آورند.

یونیسف اعلام كرده نیمی از كودكانی كه در جهان در زندان هستند در دادگاه محاكمه یا محكوم نشده‌اند.در این گزارش آمده است كه در بعضی قسمت‌های جهان، از هر 3كودك، تولد 2كودك در سال 2007 ثبت نشده است. در سومالی و لیبی كمتر از 5 درصد تولدها ثبت می‌شوند.

این گزارش همچنین یك استراتژی برای ارتقای حمایت از كودكان پیشنهاد می‌كند كه شامل شناسایی 5 حوزه فعالیت مورد نیاز برای ارتقای محیط‌های حمایتی برای كودكان است: 1) ارتقای نظام‌های حمایت از كودك،2) ترویج تحول اجتماعی، 3) افزایش حمایت در مواقع بحران، 4) تقویت مشاركت‌ها در راستای تاثیر بیشتر و5) جمع‌آوری اطلاعات قابل اتكا و استفاده از چنین اطلاعاتی برای رسیدن به نتایج ملموس برای كودكان.

یونیسف درباره این گزارش می‌گوید هر چند که بعضی از موارد نقض حقوق کودکان در حال کاهش یافتن است اما هنوز آگاهی کافی درباره میزان سو‌استفاده اعمال شده علیه کودکان وجود ندارد.

خشونت و استثمار همچنان به صورت یک واقعیت تلخ در زندگی بسیاری از کودکان سراسر جهان حضور دارد. میلیون‌ها دختر و پسر در سراسر جهان در معرض قاچاق انسان قرار دارند، سرپرستی ندارند که از آن‌ها  مراقبت کند یا مدارک کافی برای شرکت در مدرسه یا استفاده از خدمات اولیه بهداشتی را ندارند.

میلیون‌ها کودک دیگر مجبور شده‌اند که تحت شرایط زیانباری کار کنند و کودکان دیگری در خانه، مدرسه، جوامع محلی،‌ در نهادهای مختلف یا در حالی که در زندان هستند با خشونت و سوء استفاده مواجهند، آن هم معمولاً از سوی کسانی که مراقبت از کودکان به آن‌ها سپرده شده است.

این مسائل در گزارش جدید یونیسف "پیشرفت برای کودکان: گزارشی درباره حمایت از کودکان" تشریح شده است.

این گزارش10 اکتبر (14 مهر) در توکیو توسط مدیر اجرایی یونیسف، آن ونمن، منتشر می‌شود.

کودکانی که در چنین شرایطی هستند تخلفات بنیادین از حقوق بشر را تجربه می‌کنند و از آسیب‌های جسمی و روانی رنج می‌برندکه تاثیراتی گسترده و گاهی اوقات غیرقابل بازگشت دارند.

ونمن در این باره گفت: "اگر جوان‌ترین اعضای یک جامعه  مجبور به ازدواج زودرس شوند، به عنوان کارگر جنسی مورد سوء استفاده قرار بگیرند یا حقوق اولیه آن‌ها انکار شود، آن جامعه پیشرفت نمی‌کند". او اضافه کرد که، "درک میزان زیر پا گذاشته‌شدن حقوق کودک، اولین قدم برای ساختن محیطی است که کودکان در آن حمایت شوند و فرصت داشته باشند که به حداکثر توانایی‌های بالقوه خود برسند."

این گزارش برای اولین بار اطلاعاتی در زمینه‌های مختلفی که بر کودکان اثر می‌گذارد را جمع‌آوری می‌کند که شامل سوء استفاده جنسی و قاچاق انسان، ازدواج کودکان، تنبیه بدنی کودکان، کار کودکان، ثبت تولد، سنت زیانبار ختنه دختران و اعتقادات درباره خشونت خانگی علیه زنان کرده‌اند می‌شود.

بعضی از سوء استفاده‌ها مثل استثمار جنسی و قاچاق انسان معمولاً در شرایط غیرقانونی و مخفیانه صورت می‌پذیرند که جمع‌آوری اطلاعات دقیق در مورد آن‌ها را مشکل می‌سازد.

در جاهایی که اطلاعات در دسترس باشد، نشانه‌هایی از پیشرفت قابل مشاهده است. به طور مثال، اطلاعات نشان می‌دهند که در بنگلادش، گینه و نپال - سه کشوری که ازدواج کودکان در آن رایج است - سن متوسط ازدواج در حال افزایش است هر چند که هنوز هم این سن زیر 18 سال است. این گزارش همچنین مشخص می‌کند که ختنه دختران در کشورهایی که این نوع از سوءاستفاده رواج دارد، به آهستگی در حال کاهش یافتن است.

یافته‌های این گزارش همچنین شامل این موارد می‌شود:

• نیمی از کودکانی که در جهان در زندان هستند در دادگاه محاکمه  یا محکوم نشده‌اند.
• در بعضی قسمت‌های جهان، از هر سه کودک، تولد دو کودک در سال 2007 ثبت نشده است. در سومالی و لیبی کمتر از 5 درصد تولدها ثبت می‌شوند. ثبت تولد یک عنصر مهم در ساختن یک محیط حمایتی برای کودکان است. این مسئله دلایل زیادی دارد از جمله این که کودکان بدون شناسنامه در مقابل استثمار جنسی، قاچاق انسان و به سرپرستی پذیرفتن غیرقانونی آسیب‌پذیرتر هستند.
• بیش از 150 میلیون کودک در سنین بین 5 تا 14 سال درگیر مسئله کار کودکان هستند. کار کودکان معمولاً هم نتیجه و هم منبع فقر است. کار کودکان می‌تواند بر تحصیل کودکان تاثیر منفی بگذارد و فقری را که بر اثر آن به نیروی کار پیوسته‌اند دائمی کند.
• بیش از نیمی از زنان و کودکان در کشورهای در حال توسعه اعتقاد دارند که کتک خوردن زن توسط همسر قابل قبول است. زنان جوان‌تر هم به به اندازه زنان مسن کتک خوردن را توجیه می‌کنند. در اکثر مناطق، غفلت از کودکان رایج‌ترین توجیه برای کتک زدن زن توسط همسر است.

این گزارش همچنین یک استراتژی برای ارتقای حمایت از کودکان پیشنهاد می‌کند که شامل شناسایی پنج  حوزه فعالیت مورد نیاز برای ارتقای محیط‌های حمایتی برای کودکان است: 1) ارتقای نظام‌های حمایت از کودک؛ 2) ترویج تحول اجتماعی؛ 3) افزایش حمایت در مواقع بحران؛ 4) تقویت مشارکت ها در راستای تاثیر بیشتر؛ و 5) جمع‌آوری اطلاعات قابل اتکا و استفاده از چنین اطلاعاتی برای رسیدن به نتایج ملموس برای کودکان.

آن ونمن در این باره گفت،" این گزارش درباره اعمال آسیب‌رسان و سوء استفاده از کودکان تنها شش هفته پیش از بیستمین سالگرد تصویب پیمان‌نامه جهانی حقوق کودک منتشر می‌شود." او افزود، " این نشانه‌های دال بر ادامه یافتن آسیب و سوء‌استفاده باید الهام بخش جهانیان باشد تا  برای تضمین حقوق همه کودکان در همه نقاط دنیا تلاش بیشتری بکنند."

این آدم‌ربایی صبح هفتمین روز مهرماه به كارآگاهان پلیس آگاهی تهران گزارش شد. مرد جوان كه ادعا می‌كرد پسربچه 6ساله‌اش توسط فرد ناشناسی ربوده شده، نزد ماموران پلیس رفت و گفت: صبح امروز خواهر همسرم  برای سر زدن به ما به خانه‌ام در خیابان فرشته آمد.

ساعتی از حضور معصومه در خانه‌مان نگذشته بود كه او گفت قصد دارد پسر 6 ساله‌ام به نام امین را برای گردش به پارك ببرد. با موافقت من و همسرم  او دست امین را گرفت و از خانه خارج شد اما با گذشت بیش از 2 ساعت خبری از آنها نشد.

درحالی‌كه نگران پسرم شده بودم، ناگهان زنگ تلفن همراهم به صدا درآمد. زن ناشناسی كه سعی می‌كرد صدایش را تغییر دهد، پشت خط بود. او گفت كه همراه همدستانش، معصومه و پسرم را هنگام قدم زدن در پارك ربوده و به جای امنی منتقل كرده است.

بعد هم تهدیدم كرد كه اگر 300 میلیون تومان پول نقد به او نپردازم، دیگر پسرم را نخواهم دید. شاكی ادامه داد: بعد از این تماس، با عجله از خانه خارج شدم و به پارك رفتم. هر چه گشتم اثری از معصومه و امین نبود.

در همین هنگام زن ناشناس بار دیگر با تلفن همراهم تماس گرفت و تهدید‌های خود را تكرار كرد. من كه مطمئن شده بودم پسرم اسیر آدم‌ربایان شده، تصمیم گرفتم ماجرا را به پلیس اطلاع دهم و از آنها برای پیدا كردن فرزندم كمك بخواهم.

بعد از اظهارات این مرد، ماجرا به سلیمانی، قاضی دادسرای جنایی تهران گزارش شد و تیمی از كارآگاهان اداره 11«مبارزه با آدم‌ربایی»، پلیس آگاهی تهران مامور رسیدگی به پرونده شدند.

كارآگاهان در نخستین اقدام عازم پاركی شدند كه زن ناشناس مدعی بود كه او و همدستانش معصومه و امین را در آنجا ربوده‌اند. در آن ساعت از روز، افراد زیادی به پارك رفت‌وآمد داشتند و نمی‌شد بدون اینكه كسی متوجه شود، دست به ربودن یك زن و پسربچه 6 ساله زد.

ماموران برای پیدا كردن سرنخی از آدم‌ربایان، تحقیق از افراد حاضر در پارك را آغاز كردند اما هیچ‌كس شاهد ربوده شدن امین و خاله‌اش نبود و هیچ مورد مشكوكی هم در آنجا به پلیس گزارش نشده بود.

این اطلاعات در حالی در اختیار ماموران قرار گرفت كه ادامه بررسی‌ها نشان می‌داد زن ناشناسی كه با پدر امین تماس می‌گرفت و خود را یكی از آدم‌ربایان معرفی می‌كرد، معصومه یعنی خاله‌ امین بود كه سعی داشت با تغییر صدایش وانمود كند افراد دیگری او و خواهرزاده‌اش را ربوده‌اند و قصد اخاذی از خانواده آنها را دارند.

وقتی پلیس مطمئن شد كه رباینده پسربچه‌ 6 ساله كسی جز خاله او نیست، تحقیقات برای دستگیری او را آغاز كرد. كارآگاهان در ادامه بررسی‌ها متوجه شدند كه معصومه بعد از ربودن امین به طرز مرموزی ناپدید شده و هیچ‌كس خبری از مخفیگاه او ندارد.

درحالی‌كه بررسی‌ها ادامه داشت، ماموران متوجه شدند كه زن گروگانگیر در چند مرحله با یكی از اعضای خانواده‌اش تماس تلفنی داشته و احتمالا این مرد در جریان نقشه او بوده است.

بنابراین دستور دستگیری مرد جوان صادر شد اما او بعد از انتقال به اداره آگاهی همدستی با معصومه در ربودن امین را انكار كرد و مدعی شد كه از او خبری ندارد.

سرهنگ كارآگاه سعید لیراوی، معاون جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران  گفت: از آنجایی كه هنوز ردی از مخفیگاه معصومه به دست نیامده است، قاضی سلیمانی دستور چاپ عكس بدون پوشش این زن و پسربچه ربوده شده را صادر كرده و از كسانی كه از آنها خبر دارند خواسته است اطلاعات خود را از طریق مراجعه به اداره 11 پلیس آگاهی تهران یا تماس با شماره تلفن‌های 55388012 و55372777 در اختیار تیم تحقیق قرار دهند.همشهری

به گزارش مركز تحقیقات چشم دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی، سازمان جهانی بهداشت در سال 2009 میلادی با شعار سلامت بینایی و جنسیت (Gender & eye health) تلاش دارد توجه عموم را به نابرابری‌های جنسیتی در بهره‌مندی از سلامت بینایی جلب كند.

هدف، شناسایی چالش‌ها و تبعیض‌های موجود و رفع موانع پیش‌رو است. از این‌رو، انجمن بین‌المللی پیشگیری از نابینایی، دومین پنجشنبه ماه اكتبر را تحت عنوان روز جهانی بینایی نامگذاری كرده است.

در این روز سازمان‌های بین‌المللی، دولت‌ها، متخصصان چشم و همه ارگان‌ها و نهادهای مرتبط میثاقی دوباره می‌بندند تا در سایه تلاش و برنامه‌ای همگانی از روند رو به رشد نابینایی پیشگیری كنند.

چرا زنان بیشتر نابینا می‌شوند؟

در بسیاری از جوامع طول عمر زنان بیشتر از مردان است و در نتیجه در معرض خطر بالاتری از نظر بیماری‌های مرتبط با سن مانند گلوكوم (آب سیاه) و تحلیل ناحیه ماكولا در شبكیه به‌علت كهولت سن (ARMD) قرار دارند.

زنان و دختران بیشتر در معرض ابتلا به برخی بیماری‌ها از جمله كاتاراكت و تراخم قرار می‌گیرند. دختران و زنان دسترسی كمتری به خدمات و مراقبت‌های چشم پزشكی دارند، زیرا:

1- برخی خانواده‌ها ترجیح می‌دهند بودجه محدود خود را صرف سلامت فرزند پسر كنند تا دختر.

2- زنان غالباً زمانی اقدام به درمان می‌نمایند كه بینایی خود را از دست داده‌اند كه در این شرایط با محدودیت‌ها و موانع بیشتری مواجه خواهند شد.

3- از آنجا كه اغلب منابع مالی در اختیار مرد خانواده است، تصمیم‌گیری در زمینه درمان و پیگیری بیماری‌های زنان از اولویت كمتری برخوردار است.

4- با توجه به بالا بودن طول عمر زنان، زنان بیوه درصد قابل توجهی از جمعیت را در بر می‌گیرند. زنان بیوه برای درمان و مراقبت نیاز به اجازه و حمایت عضو دیگری از خانواده دارند از این‌رو، دسترسی به خدمات برای این گروه مشكل‌تر خواهد بود.

5- زنان بعضاً برای رفت‌وآمدهای بیرون از خانه نیازمند همراه هستند كه این خود مانعی در دسترسی به خدمات چشم پزشكی است.